Kompendium dla ucznia szkoły muzycznej I stopnia
Epoka kontrastów i afektów: 1600 — 1750
WCZESNY BAROK (ok. 1600-1650): Narodziny opery (Florencja), monodia akompaniowana, początki basso continuo. W Polsce: Mikołaj Zieleński.
BAROK DOJRZAŁY (ok. 1650-1700): Krystalizacja form instrumentalnych (suita, sonata, concerto grosso). Rozkwit opery weneckiej i francuskiej (Lully).
PÓŹNY BAROK (ok. 1700-1750): Szczyt polifonii i form. Twórczość J.S. Bacha i G.F. Haendla. Śmierć Bacha w 1750 r. kończy epokę.
Muzyka ma za zadanie wywoływać konkretne, obiektywne emocje (radość, smutek, gniew) za pomocą określonych figur retorycznych.
Suita: Cykl tańców: Allemande, Courante, Sarabande, Gigue.
Fuga: Najdoskonalsza forma polifoniczna oparta na ścisłej imitacji tematu.
Koncert: Współzawodnictwo solisty (Koncert solowy) lub grupy solistów (Concerto Grosso) z orkiestrą.
Opera i Oratorium: Wielkie formy wokalno-instrumentalne. Oratorium wykonywane bez akcji scenicznej.
Kantor z Lipska. Mistrz polifonii, całe życie spędził w Niemczech. Napisał "Das Wohltemperierte Klavier", udowadniając wyższość systemu dur-moll.
Kosmopolita. Urodzony w Niemczech, studiował we Włoszech, zasłynął w Londynie. Mistrz oratoriów i oper włoskich.
"Rudy Ksiądz" z Wenecji. Ustanowił formę 3-częściowego koncertu solowego. Nauczyciel w sierocińcu Ospedale della Pietà.
Mikołaj Zieleński: Mistrz techniki polichóralnej (szkoła wenecka).
Adam Jarzębski: Autor "Canzoni e Concerti" — pierwszego zbioru muzyki instrumentalnej w Polsce.
Bartłomiej Pękiel: Autor "Audite mortales" — pierwszego polskiego oratorium.
G.G. Gorczycki: Wybitny przedstawiciel późnego baroku na Wawelu.
| Kompozytor | Utwór | Link i Analiza Słuchowa |
|---|---|---|
| J.S. Bach | Toccata i Fuga d-moll | Słuchaj — Potężne brzmienie organów, wirtuozeria. |
| J.S. Bach | Badinerie | Słuchaj — Solowy flet, szybkie tempo 2/4. |
| A. Vivaldi | Wiosna (4 Pory Roku) | Słuchaj — Imitacja śpiewu ptaków, radosne E-dur. |
| G.F. Haendel | Hallelujah | Słuchaj — Majestatyczny chór, fanfary trąbek. |
| B. Pękiel | Audite mortales | Słuchaj — Dramatyczny dialog o Sądzie Ostatecznym. |
POLIFONIA
Wielogłosowość, gdzie każdy głos ma własną melodię i jest równie ważny.
HOMOFONIA
Jeden głos wiodący z akompaniamentem (np. aria w operze).
LIBRETTO
Tekst literacki opery lub oratorium.
CONCERTINO
Mała grupa solistów w concerto grosso.